Goed nieuws van de busreizigers. Tussen zeven en half acht zijn ze gearriveerd. In blakende gezondheid en goede stemming. En ook van Steven en Anette kregen we rond tienen het bericht dzt zij weer in Nederland waren. Allen welkom thuis.
Dankbaar en blij mogen we terugkijken op een geslaagde reis. De reis heen en terug zijn uiteindelijk goed verlopen. Al hebben we wel ervaren dat een ongeluk en pech je zomaar kunnen overkomen. De woorden van psalm 121 over de Heer die over ons waakt waren weer heel actueel. Zelf kijk ik met grote dankbaarheid terug. Het groepsgebeuren heb ik als zeer bijzonder en opbouwend ervaren. Datzelfde geldt ook voor de contacten met de Hongaarse Roemenen. Wat was het goed met dominee Ferenc Szegti, met de jeugd, met de kinderen, met iedereen die we mochten ontmoeten. En de uiteindelijke doelen van onze reis zijn grotendeels gehaald. V.w.b. de vakantiebijbelweek en het (verf)onderhoud in het tehuis is het fantastisch gegaan, het overige kluswerk viel wat tegen m.b.t. de verwachtingen. Al met al hebben we mogen ervaren dat ons zijn en doen echt gewaardeerd werd. Wat ikzelf nog nooit heb gehad na een Roemeniereis is dat ik moeilijk mijn draai kan vinden. Op een of ander manier ben ik nog gedeeltelijk daar. Maar dat zal vanzelf wel goed komen.
Ik wil ieder meelevend en meelezend blogger namens de commissie allemaal graag heel hartelijk bedanken. Ik hoop dat net zoals bij de deelnemers de mensen uit Niuved en Misca in jullie hart een speciaal plekje hebben gekregen (voorzover dat nog niet zo was).
Met dit bericht sluiten we het "Roemeniereis2010-journaal". Allemaal nogmaals bedankt. De grootste dank en lof gaat echter uit naar onze God en Vader die ons beschermd heeft tijdens de reis, die ons werk heeft gezegend en die ons ook heeft laten zien dat we met anderen christenen, verweg, verbonden zijn in Jezus Christus. Deze ervaringen, deze dagen: het waren geschenken van onze Heer.
Hartelijke groet,
Jan van Raalte
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen